Ing sawijining wektu ingkang mboten kasebut, dining papan ingkang mboten wonten arane
Jare Tuhan: " Aku gag gawe uripmu ruwet, Kon dewe sing marai ruwet, sisi kebodohanmu sebagai manusia sing membuat segalanya ruwet"
Aku: "tapi Tuhan, sing ndadekno Kulo manusia kan Panjenengan,"
Jare Tuhan: "Opo gunane tak wenehi utek nek gag digae nganggo mikir? Nggo sinau?"
Aku: "Ya Allah, Tuhan, Panjenengan memang Maha Segala-galanya. Aku bersaksi Tuhan."
Tuhan memang literally Maha Segala-galanya, termasuk Maha So sweet sekaligus Maha Jahat.
Tidak ada komentar:
Posting Komentar